ЦРВЕНИ РУЖ САРАЈЕВА
У очима носим бистрину јутра,
испод капе склањам бриге и снове,
не питам више шта ми носи сутра,
док ме нови дан у побједе зове.
испод капе склањам бриге и снове,
не питам више шта ми носи сутра,
док ме нови дан у побједе зове.
Оквир стакала – прозор у моју душу,
открива поглед што истину тражи,
нека хладни вјетрови слободно пушу,
мој топли осмијех њихову оштрину блажи.
Црвени руж је мој пркосни знак,
ја сам жена која зна искрено да воли,
у мени спава снага, а не мрак,
што сама лијечи туге и старе боли.
Шал ме грли док студен ме стеже,
ал' моја снага све чворове веже,
кроз град корачам, поносна и лака,
јер ја сам она што не чека знака.

Коментари
Постави коментар